The Buddha teaches on uttara on failure, presenting a eightfold teaching for disciples on the path.

AN 8.8 Uttara on Failure

Ekaṁ samayaṁ āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ viharati saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ. Tatra kho āyasmā uttaro bhikkhū āmantesi: “sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.

Tena kho pana samayena vessavaṇo mahārājā uttarāya disāya dakkhiṇaṁ disaṁ gacchati kenacideva karaṇīyena. Assosi kho vessavaṇo mahārājā āyasmato uttarassa mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desentassa: “sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.

Atha kho vessavaṇo mahārājāseyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ antarahito devesu tāvatiṁsesu pāturahosi. Atha kho vessavaṇo mahārājā yena sakko devānamindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:

“yagghe, mārisa, jāneyyāsi. Eso āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ deseti: ‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe… attasampattiṁparasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti.

Atha kho sakko devānamindo seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ devesu tāvatiṁsesu antarahito mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ āyasmato uttarassa sammukhe pāturahosi. Atha kho sakko devānamindo yenāyasmā uttaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ uttaraṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho sakko devānamindo āyasmantaṁ uttaraṁ etadavoca:

“Saccaṁ kira, bhante, āyasmā uttaro bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desesi: ‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti, sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe… attasampattiṁparasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti?

“Evaṁ, devānamindā”ti.

“Kiṁ panidaṁ, bhante, āyasmato uttarassa sakaṁ paṭibhānaṁ, udāhu tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassā”ti?

“Tena hi, devānaminda, upamaṁ te karissāmi. Upamāya m’idhekacce viññū purisā bhāsitassa atthaṁ ājānanti.

Seyyathāpi, devānaminda, gāmassa nigamassa avidūre mahādhaññarāsi. Tato mahājanakāyo dhaññaṁ āhareyya kājehipi piṭakehipi ucchaṅgehipi añjalīhipi. Yo nu kho, devānaminda, taṁ mahājanakāyaṁ upasaṅkamitvā evaṁ puccheyya: ‘kuto imaṁ dhaññaṁ āharathā’ti, kathaṁ byākaramāno nu kho, devānaminda, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti?

“‘Amumhā mahādhaññarāsimhā āharāmā’ti kho, bhante, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti.

“Evamevaṁ kho, devānaminda, yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa. Tato upādāyupādāya mayaṁ caññe ca bhaṇāmā”ti.

“Acchariyaṁ, bhante, abbhutaṁ bhante. Yāva subhāsitañcidaṁ āyasmatā uttarena: ‘yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa. Tato upādāyupādāya mayañcaññe ca bhaṇāmā’ti. Ekamidaṁ, bhante uttara, samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate acirapakkante devadatte. Tatra kho bhagavā devadattaṁ ārabbha bhikkhū āmantesi:

‘Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti. Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe… attasampattiṁparasampattiṁ paccavekkhitā hoti. Aṭṭhahi, bhikkhave, asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho. Katamehi aṭṭhahi? Lābhena hi, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho; alābhena, bhikkhave …pe… yasena, bhikkhaveayasena, bhikkhavesakkārena, bhikkhaveasakkārena, bhikkhavepāpicchatāya, bhikkhavepāpamittatāya, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho. Imehi kho, bhikkhave, aṭṭhahi asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.

Sādhu, bhikkhave, bhikkhu uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya; uppannaṁ alābhaṁ …pe… uppannaṁ yasaṁuppannaṁ ayasaṁuppannaṁ sakkāraṁuppannaṁ asakkāraṁuppannaṁ pāpicchataṁuppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.

Kiñca, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya; uppannaṁ alābhaṁ …pe… uppannaṁ yasaṁuppannaṁ ayasaṁuppannaṁ sakkāraṁuppannaṁ asakkāraṁuppannaṁ pāpicchataṁuppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya?

Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ lābhaṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti. Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ alābhaṁ …pe… uppannaṁ yasaṁuppannaṁ ayasaṁuppannaṁ sakkāraṁuppannaṁ asakkāraṁuppannaṁ pāpicchataṁuppannaṁ pāpamittataṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti. Idaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya; uppannaṁ alābhaṁ …pe… uppannaṁ yasaṁuppannaṁ ayasaṁuppannaṁ sakkāraṁuppannaṁ asakkāraṁuppannaṁ pāpicchataṁuppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.

Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ:

“uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāma, uppannaṁ alābhaṁ …pe… uppannaṁ yasaṁuppannaṁ ayasaṁuppannaṁ sakkāraṁuppannaṁ asakkāraṁuppannaṁ pāpicchataṁuppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāmā”ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban’ti.

Ettāvatā, bhante uttara, manussesu catasso parisā bhikkhū, bhikkhuniyo, upāsakā, upāsikāyo. Nāyaṁ dhammapariyāyo kismiñci upaṭṭhito. Uggaṇhatu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ. Pariyāpuṇātu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ. Dhāretu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ. Atthasaṁhito ayaṁ, bhante, dhammapariyāyo ādibrahmacariyako”ti.

Aṭṭhamaṁ.

Reference Translation by Bhikkhu Sujato (CC0).

Ekaṁ samayaṁ āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ viharati saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ.

At one time Venerable Uttara was staying on the Saṅkheyyaka Mountain in the Mahisa region near Dhavajālikā.

Tatra kho āyasmā uttaro bhikkhū āmantesi:

There Uttara addressed the mendicants:

“sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.

“Mendicants, it’s good for a mendicant to check their own failings from time to time.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti.

It’s good for a mendicant to check the failings of others from time to time.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti.

It’s good for a mendicant to check their own successes from time to time.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.

It’s good for a mendicant to check the successes of others from time to time.”

Tena kho pana samayena vessavaṇo mahārājā uttarāya disāya dakkhiṇaṁ disaṁ gacchati kenacideva karaṇīyena.

Now at that time the great king Vessavaṇa was on his way from the north to the south on some business.

Assosi kho vessavaṇo mahārājā āyasmato uttarassa mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desentassa:

He heard Venerable Uttara teaching this to the mendicants on Saṅkheyyaka Mountain.

“sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti.

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.

Atha kho vessavaṇo mahārājāseyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ antarahito devesu tāvatiṁsesu pāturahosi.

Then Vessavaṇa vanished from Saṅkheyyaka Mountain and appeared among the gods of the thirty-three, as easily as a strong person would extend or contract their arm.

Atha kho vessavaṇo mahārājā yena sakko devānamindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:

Then he went up to Sakka, lord of gods, and said to him:

“yagghe, mārisa, jāneyyāsi.

“Please good fellow, you should know this.

Eso āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ deseti:

Venerable Uttara is teaching the mendicants on Saṅkheyyaka Mountain in this way:

‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.

‘It’s good for a mendicant from time to time to check their own failings. …

Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…

the failings of others …

attasampattiṁ

their own successes …

parasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti.

the successes of others.’”

Atha kho sakko devānamindo seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ devesu tāvatiṁsesu antarahito mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ āyasmato uttarassa sammukhe pāturahosi.

Then, as easily as a strong person would extend or contract their arm, Sakka vanished from the gods of the thirty-three and reappeared on Saṅkheyyaka Mountain in front of Venerable Uttara.

Atha kho sakko devānamindo yenāyasmā uttaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ uttaraṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho sakko devānamindo āyasmantaṁ uttaraṁ etadavoca:

Then Sakka went up to Venerable Uttara, bowed, stood to one side, and said to him:

“Saccaṁ kira, bhante, āyasmā uttaro bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desesi:

“Is it really true, sir, that you teach the mendicants in this way:

‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti,

‘It’s good for a mendicant from time to time to check their own failings …

sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…

the failings of others …

attasampattiṁ

their own successes …

parasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti?

the successes of others’?”

“Evaṁ, devānamindā”ti.

“Indeed, lord of gods.”

“Kiṁ panidaṁ, bhante, āyasmato uttarassa sakaṁ paṭibhānaṁ, udāhu tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassā”ti?

“Sir, did this teaching come to you from your own inspiration, or was it spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha?”

“Tena hi, devānaminda, upamaṁ te karissāmi.

“Well then, lord of gods, I shall give you a simile.

Upamāya m’idhekacce viññū purisā bhāsitassa atthaṁ ājānanti.

For by means of a simile some sensible people understand the meaning of what is said.

Seyyathāpi, devānaminda, gāmassa nigamassa avidūre mahādhaññarāsi.

Suppose there was a large heap of grain not far from a town or village.

Tato mahājanakāyo dhaññaṁ āhareyya

And a large crowd were to take away grain

kājehipi piṭakehipi ucchaṅgehipi añjalīhipi.

with carrying poles, baskets, hip sacks, or their cupped hands.

Yo nu kho, devānaminda, taṁ mahājanakāyaṁ upasaṅkamitvā evaṁ puccheyya:

If someone were to go to that crowd and ask them

‘kuto imaṁ dhaññaṁ āharathā’ti, kathaṁ byākaramāno nu kho, devānaminda, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti?

where they got the grain from, how should that crowd rightly reply?”

“‘Amumhā mahādhaññarāsimhā āharāmā’ti kho, bhante, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti.

“Sir, they should reply that they took it from the large heap of grain.”

“Evamevaṁ kho, devānaminda, yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa.

“In the same way, lord of gods, whatever is well spoken is spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha.

Tato upādāyupādāya mayaṁ caññe ca bhaṇāmā”ti.

Both myself and others rely completely on that when we speak.”

“Acchariyaṁ, bhante, abbhutaṁ bhante.

“It’s incredible, sir, it’s amazing!

Yāva subhāsitañcidaṁ āyasmatā uttarena:

How well this was said by Venerable Uttara!

‘yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa.

‘Whatever is well spoken is spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha.

Tato upādāyupādāya mayañcaññe ca bhaṇāmā’ti.

Both myself and others rely completely on that when we speak.’

Ekamidaṁ, bhante uttara, samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate acirapakkante devadatte.

At one time, Honorable Uttara, the Buddha was staying near Rājagaha, on the Vulture’s Peak Mountain, not long after Devadatta had left.

Tatra kho bhagavā devadattaṁ ārabbha bhikkhū āmantesi:

There the Buddha spoke to the mendicants about Devadatta:

‘Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.

‘Mendicants, it’s good for a mendicant from time to time to check their own failings …

Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…

the failings of others …

attasampattiṁ

their own successes …

parasampattiṁ paccavekkhitā hoti.

the successes of others.

Aṭṭhahi, bhikkhave, asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.

Overcome and overwhelmed by eight things that oppose the true teaching, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.

Katamehi aṭṭhahi?

What eight?

Lābhena hi, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho;

Overcome and overwhelmed by gain …

alābhena, bhikkhave …pe…

loss …

yasena, bhikkhave

fame …

ayasena, bhikkhave

disgrace …

sakkārena, bhikkhave

honor …

asakkārena, bhikkhave

dishonor …

pāpicchatāya, bhikkhave

corrupt wishes …

pāpamittatāya, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.

bad friendship, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.

Imehi kho, bhikkhave, aṭṭhahi asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.

Overcome and overwhelmed by these eight things that oppose the true teaching, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.

Sādhu, bhikkhave, bhikkhu uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;

It’s good for a mendicant, whenever they encounter it, to overcome gain …

uppannaṁ alābhaṁ …pe…

loss …

uppannaṁ yasaṁ

fame …

uppannaṁ ayasaṁ

disgrace …

uppannaṁ sakkāraṁ

honor …

uppannaṁ asakkāraṁ

dishonor …

uppannaṁ pāpicchataṁ

corrupt wishes …

uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.

bad friendship.

Kiñca, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;

What advantage does a mendicant gain by overcoming these eight things?

uppannaṁ alābhaṁ …pe…

uppannaṁ yasaṁ

uppannaṁ ayasaṁ

uppannaṁ sakkāraṁ

uppannaṁ asakkāraṁ

uppannaṁ pāpicchataṁ

uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya?

Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ lābhaṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti.

The distressing and feverish defilements that might arise in someone who lives without overcoming these eight things do not arise when they have overcome them.

Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ alābhaṁ …pe…

uppannaṁ yasaṁ

uppannaṁ ayasaṁ

uppannaṁ sakkāraṁ

uppannaṁ asakkāraṁ

uppannaṁ pāpicchataṁ

uppannaṁ pāpamittataṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti.

Idaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;

This is the advantage that a mendicant gains by overcoming these eight things.

uppannaṁ alābhaṁ …pe…

uppannaṁ yasaṁ

uppannaṁ ayasaṁ

uppannaṁ sakkāraṁ

uppannaṁ asakkāraṁ

uppannaṁ pāpicchataṁ

uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.

Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ:

So you should train like this:

“uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāma,

“Whenever we encounter it, we will overcome gain …

uppannaṁ alābhaṁ …pe…

loss …

uppannaṁ yasaṁ

fame …

uppannaṁ ayasaṁ

disgrace …

uppannaṁ sakkāraṁ

honor …

uppannaṁ asakkāraṁ

dishonor …

uppannaṁ pāpicchataṁ

corrupt wishes …

uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāmā”ti.

bad friendship.”

Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban’ti.

That’s how you should train.’

Ettāvatā, bhante uttara, manussesu catasso parisā

Honorable Uttara, this exposition of the teaching is not established anywhere in the four assemblies—

bhikkhū, bhikkhuniyo, upāsakā, upāsikāyo.

monks, nuns, laymen, and laywomen.

Nāyaṁ dhammapariyāyo kismiñci upaṭṭhito.

Uggaṇhatu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.

Sir, learn this exposition of the teaching!

Pariyāpuṇātu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.

Memorize this exposition of the teaching!

Dhāretu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.

Remember this exposition of the teaching!

Atthasaṁhito ayaṁ, bhante, dhammapariyāyo ādibrahmacariyako”ti.

Sir, this exposition of the teaching is beneficial and relevant to the fundamentals of the spiritual life.”

Aṭṭhamaṁ.

Topics & Qualities:

Bad friendship

Bad friendship

Association with those who are unprincipled, faithless, or unwise. Such companionship leads one away from the Dhamma, fostering negligence and wrong view.

Also known as: friendship with unwholesome persons
Pāli: pāpamittatā
View all discourses →
Companionship

Companionship

Companionship is the state of being with others, fostering connection, support, and mutual growth. This topic highlights how our associations influence us, whether positively or negatively, and explores the conditions and choices that lead to different kinds of companionship.

Also known as: fellowship, association, camaraderie, friendship
Pāli: sahāyatā, mittatā
View all discourses →
Harm

Harm

Intention or action that causes injury or suffering to oneself or others. It arises from aversion and heedlessness and destroys trust and safety. The opposite of non-harm, it obscures compassion and leads to regret.

Also known as: injury causing behavior, destructiveness, bad, evil
Pāli: pāpaka
View all discourses →
Inspiration

Inspiration

A mental quality characterized by a sudden burst of creative insight or understanding, often leading to innovative ideas or solutions.

Also known as: eloquence, intuition, ingenuity, wit, creativity
Pāli: paṭibhāna
View all discourses →
Spiritual life

Spiritual life

A life of celibacy, contemplation, and ethical discipline lived for the sake of liberation; oriented toward inner development rather than sensual pleasures

Also known as: abstinence, celibacy, chastity, holy life, sexual restraint
Pāli: brahmacariya
View all discourses →
Wholesome

Wholesome

Conducive to or suggestive of good health and mental well-being.

Also known as: blameless, skillful, beneficial, good, useful, healthy, nourishing, sustaining
Pāli: kusala
View all discourses →

Last updated on July 27, 2026